Приказна за таинствена пештера со скриено злато со генерации се прераскажува во Лабуништа. Според народното предание, богатството го оставила римска војска, а влезот можел да се забележи само еднаш годишно, кога сончевите зраци ќе паднеле под определен агол.
Во објавата на „Лабуништа Новости“ не се наведуваат докази дека пештерата или наводното богатство се пронајдени. Приказната е претставена како локална легенда, која служи и како повод да се насочи вниманието кон природните убавини на крајот.
Авторот го издвојува Стрижак како вистинското богатство на Лабуништа – предел со планински пејзажи, зеленило, извори и можности за развој на туризмот.
Како идеи се наведуваат уредени пешачки и велосипедски патеки, видиковци, мали сместувачки капацитети и понуда на домашна храна. Станува збор за визија за можен развој, а не за најавени или започнати проекти.
Во објавата се нагласува дека таквиот развој бара внимателно планирање, вложувања и зачувување на природата, со можност да отвори нови работни места и да ги поддржи локалните бизниси.
Пораката на текстот е дека богатството на Лабуништа можеби не треба да се бара под земјата, туку во природата што го опкружува и во нејзиното одговорно зачувување.
