Антарктичкиот глечер Твејтс, познат како „глечерот на судниот ден“, би можел да придонесе за поголем пораст на морското ниво отколку што покажувале претходните модели. Според истражување објавено во „Нејчр комуникејшнс“, топлата океанска вода продира под неговата основа и го забрзува топењето.
Новиот модел предвидува дека придонесот на Твејтс кон глобалното морско ниво до 2100 година би можел да достигне околу 30 милиметри, односно три сантиметри — приближно двојно повеќе од претходните проценки наведени во истражувањето.
Твејтс се наоѓа на западот на Антарктикот. Неговото целосно губење би можело да го зголеми глобалното морско ниво за приближно 65 сантиметри. Сепак, оваа долгорочна можност не значи дека научниците предвидуваат целосен колапс во блиска иднина.
Истражувачите се фокусирале на подрачјето каде што глечерот престанува да лежи на морското дно и почнува да плови. Наместо тесна и релативно стабилна граница, сателитските набљудувања покажуваат поширока зона во која морската вода навлегува неколку километри под ледот.
При плимата, водата го подига ледот и навлегува под притисок во просторот под него, забрзувајќи го топењето на неговата долна страна.
Главниот автор, Матија Поинели од Универзитетот на Калифорнија во Ирвајн, објаснува дека овие процеси се посложени отколку што се претпоставувало. Тимот користел податоци од сателитската констелација ICEYE, која регистрира мали поместувања на ледената површина.
Со вклучување на овие набљудувања, новиот модел подобро ги реконструирал промените забележани од 1990-тите наваму.
Коавторот Ерик Рињо посочува дека претходните проекции тешко ја следеле забележаната загуба на лед бидејќи не ги опфаќале сите важни физички процеси. Според него, новите резултати укажуваат на поголема изложеност на крајбрежни поплави во следните децении.
Дополнителна загриженост предизвикува слабеењето на врската меѓу глечерот и подводните возвишенија што го забавуваат неговото движење. Според новиот модел, постои околу 60 проценти веројатност Твејтс до крајот на векот да го изгуби контактот со гребенот Муњо.
Таквото одвојување би можело да го забрза повлекувањето кон внатрешноста на Антарктикот, каде што морското дно се спушта подлабоко.
Научниците ја следат и источната ледена полица на Твејтс — пловечка структура што помага да се забави истекувањето на ледот кон океанот. Нејзиното слабеење и распаѓање би можеле дополнително да ја намалат стабилноста на глечерот.
Истражувањето не утврдува дека најтешкото сценарио е неизбежно. Тоа покажува дека процесите под ледот можеби биле потценети и дека нивното попрецизно моделирање е важно за проценките на идниот пораст на морското ниво.
