Само еден месец по почетокот на конфликтот со Иран, светот се соочува со сериозна нафтена криза која постепено се претвора во поширока економска закана, со потенцијал да предизвика недостиг на голем број секојдневни производи.
Главниот удар доаѓа од нарушениот транспорт преку Ормутскиот теснец, низ кој вообичаено поминува околу 20 проценти од глобалната нафта и гас. Ограничувањата во испораките веќе доведоа до нагло зголемување на цените на горивата, но последиците не застануваат тука.
Недостигот на нафта директно влијае и врз петрохемиската индустрија, која е основа за производство на пластика, гума и полиестер. Тоа значи дека се зголемуваат цените на производи како облека, обувки, пакувања, па дури и прехранбени и козметички производи.
Најсилно погодена засега е Азија, каде што се концентрира повеќе од половина од светското производство. Во Јужна Кореја веќе има панично купување одредени производи, додека Тајван отвори специјални линии за компаниите што остануваат без суровини. Во Јапонија се појавија стравувања дека би можело да има недостиг на медицинска опрема неопходна за третман на пациенти.
Проблемите не застануваат само на индустријата – растат трошоците за транспорт, производството се забавува, а се очекува и дополнителен притисок врз глобалната инфлација. Според Меѓународниот монетарен фонд, ваквите шокови доаѓаат во момент кога многу економии имаат ограничени можности за справување со нови кризи.
Во обид да ја стабилизираат состојбата, дел од земјите веќе ги користат стратешките резерви на нафта, но експертите предупредуваат дека вистинскиот проблем е физичкиот недостиг на суровини, за кои нема брза замена.
