Идејата пратениците во македонското Собрание да имаат исклучиво едно, македонско државјанство, отвори нов фронт во политичките кругови, каде што поддршката и критиките се испреплетуваат со обвинувања за популизам и лицемерие.
Иако иницијативата дојде од пратеници на ВМРО-ДПМНЕ, предводени од Антонијо Милошоски, таа доби зелено светло да влезе во собраниска процедура со поддршка и од СДСМ. Но таа поддршка не дојде без резерва. Оливер Спасовски јасно порача дека, според неговата партија, предложените измени се повеќе политички маркетинг отколку реално применливо решение.
Според него, клучниот проблем е што практично е невозможно да се утврди дали некој пратеник поседува само едно или повеќе државјанства, што ја прави мерката речиси нефункционална. Дополнително, Спасовски предупреди на недоследност: ако се воведува вакво правило за пратениците, зошто тоа не би важело и за останатите функционери? Токму затоа, најави дека СДСМ ќе бара проширување на ова ограничување и на други јавни позиции.
Во исто време, владејачката партија планира и амандман со кој правилото би важело и за актуелниот состав на Собранието, нешто што, според нив, недостига во оригиналниот предлог.
Гласањето помина убедливо: 77 пратеници „за“ наспроти само осум „против“, но тоа не ја намали политичката тензија околу темата.
Дополнителна искра во расправата беа обвинувањата од СДСМ дека дел од потписниците на иницијативата, меѓу кои Никола Мицевски, Марија Петрушевска, Бојан Стојановски и Игор Здравковски поседуваат бугарско државјанство. Милошоски остро возврати, повикувајќи ги обвинувачите да ги изнесат тие тврдења надвор од парламентот и да ги докажат пред суд, оценувајќи ги како шпекулации.
Во одбрана на предлогот, Дафина Стојановска од ВМРО-ДПМНЕ ги отфрли обвинувањата како „меур од сапуница“, нагласувајќи дека токму имињата кои се прозиваат стојат зад иницијативата. Таа потенцираше дека предложените измени се однесуваат на идните кандидати за пратеници, а не ретроактивно, барем во нивната основна верзија.
Но, зад формалната дебата се наѕира пошироко прашање: дали оваа иницијатива е искрен обид за зајакнување на политичката лојалност или само обид за политичко позиционирање и дефокусирање на јавноста?
Факт е дека пристапот до податоци за државјанства е ограничен и често недостапен, што дополнително ја комплицира примената на вакви мерки. Истовремено, темата отвора чувствителни дилеми, не само за пратениците, туку и за поширок круг функционери, па дури и за граѓаните со двојно државјанство, вклучително и оние со албански или бугарски пасоши.
До сега, вакви ограничувања формално постоеја само за амбасадорите, но во пракса ретко се применуваа. Во меѓувреме, не е тајна дека низ годините бројни носители на високи функции поседувале повеќе државјанства.
