Дури и при користење на квалитетен детергент, омекнувач и исправна машина за перење, облеката понекогаш може да добие непријатен мирис по перењето и сушењето. Според стручни објаснувања, проблемот најчесто не е во самото перење, туку во начинот на сушење и одржување на алиштата.
Една од најчестите грешки е оставање на влажната облека подолго време во машината или во корпата за перење. Во такви услови влагата останува заробена во ткаенината, што создава идеална средина за развој на бактерии и мувла, а резултатот е карактеристичен мувлосан мирис.
Проблеми се јавуваат и при сушење во затворени простории без доволна вентилација. Недостатокот на проток на воздух го забавува испарувањето на влагата, па облеката може да остане делумно влажна дури и по завршеното сушење.
Дополнителен фактор е неправилното распоредување на облеката во машината за сушење или на сушалката. Подебелите парчиња како дуксери, крпи и синтетичка облека задржуваат повеќе влага, а пренатрупаноста го спречува циркулирањето на воздухот, што го продолжува процесот на сушење.
Непријатниот мирис може да биде резултат и на остатоци од детергент или омекнувач кои не се целосно исплакнати. Тие создаваат наслаги во ткаенината и дополнително ја задржуваат влагата. Слично, нечистата машина за перење, особено гумените делови и фиоката за детергент, може да биде извор на непријатни мириси кои се пренесуваат на облеката.
За да се избегнат овие проблеми, се препорачува облеката да се вади веднаш по завршување на перењето и да се суши во добро проветрени простории или на отворено. Дополнително центрифугирање може да ја намали влагата и да го скрати времето на сушење.
Редовното одржување на машината за перење, користењето на соодветна количина детергент и оставањето доволно простор меѓу парчињата облека се клучни за свеж и чист мирис. Најдобри резултати се постигнуваат при сушење на свеж воздух и природна сончева светлина.
