На 6 мај се навршуваат години од заминувањето на еден од најпрепознатливите и најомилените гласови на македонската народна музика, Војо Стојановски (1949–2014). Но и денес, неговиот глас не звучи како ехо од минатото, туку како жив дел од колективната меморија на една музичка традиција што тој ја носеше со достоинство и страст.
Роден во Букојчани, Стојановски уште рано го насетил својот пат меѓу песната и сцената. Не станува збор само за интерпретатор, туку за уметник кој знаеше да ја „разговори“ народната емоција – да ја претвори во мелодија што истовремено боли, теши и обединува. Неговата појава на фестивалската сцена во средината на седумдесеттите години, кога во Пробиштип ја освои публиката со „Море абер дојде Ајше ле мори“, беше само најава за една долга и плодна музичка приказна.
Од тој момент, неговиот пат се движеше нагоре, поткрепен од големи имиња на македонската народна сцена и од сопствената упорност. Песните што ги создаде и отпеа не беа само мелодии за слушање, туку мали животни приказни: за љубов, за печалба, за свадби, за татковината. „Ти донесов млада невеста“, „Свадба голема“, „Една мисла имаме“ и „Нема друга Македонија“ станаа препознатливи рефрени што се пеат и денес на прослави, собири и семејни радости.
Она што го издвојуваше Стојановски не беше само вокалната моќ, туку и начинот на кој ја носеше песната, со искреност што не се глуми. Затоа и неговата музика лесно ги преминуваше границите. Со децении настапуваше пред македонската дијаспора ширум светот, од Австралија до Северна Америка, носејќи им дел од дома далеку од дома.
Во текот на кариерата, тој соработуваше со низа истакнати автори и музичари, градејќи репертоар што денес се смета за дел од современото македонско музичко наследство. Неговата дискографија не е само збир на песни, туку сведоштво за една епоха на народната музика.
Зад сцената, Војо Стојановски беше семеен човек, поврзан со новинарката Евица Камберова–Стојаноска, а нивниот син Дамјан ја продолжува музичката нишка, носејќи дел од татковата енергија во ново време.
По неговото заминување во 2014 година, музиката не замолкна, напротив, доби нова тежина. Албумите и компилациите што следеа само потсетија колку е силен неговиот белег.
