Белиот леб со децении е основна намирница во многу домаќинства, но често се наоѓа на листата на „не толку здрави“ намирници. Сепак, нутриционистите нагласуваат дека неговото влијание врз организмот зависи од количината, начинот на исхрана и целокупниот животен стил.
Белиот леб се произведува од рафинирано брашно, при што се отстрануваат триците и никулецот од зрното. Поради тоа има помалку влакна, витамини и минерали во споредба со интегралните варијанти, но и понатаму обезбедува јаглехидрати и енергија.
<strong>Брза енергија, но и побрз глад</strong>
Една од карактеристиките на белиот леб е тоа што брзо се вари. Тоа може да доведе до нагло зголемување на шеќерот во крвта, но и побрз пад на енергијата по кратко време. Кај некои луѓе тоа резултира со чувство на глад веднаш по оброкот.
Нутриционистите објаснуваат дека ефектот е послаб кога белиот леб се јаде заедно со протеини, здрави масти и зеленчук, бидејќи тие го забавуваат варењето и обезбедуваат подолготрајна ситост.
<strong>Што се случува ако се јаде редовно</strong>
Доколку белиот леб е честа и главна намирница во исхраната, а недостасуваат овошје, зеленчук и интегрални житарки, со тек на време може да дојде до неурамнотежена исхрана со помал внес на влакна.
Експертите предупредуваат дека долгорочно, ваквиот начин на исхрана може да биде поврзан со зголемување на телесната тежина и поголем ризик од метаболички нарушувања, особено ако се комбинира со високо преработена храна.
Сепак, нагласуваат дека проблемот не е во една намирница, туку во целокупниот начин на исхрана.
<strong>Не е секогаш лош избор</strong>
Во одредени ситуации белиот леб може да биде и корисен. Поради тоа што е полесен за варење, често се препорачува кај луѓе со чувствителен желудник или при опоравување од болест.
Исто така, може да биде извор на брза енергија пред физичка активност.
<strong>Заклучок</strong>
Според нутриционистите, белиот леб не мора да се исклучи целосно од исхраната. Клучот е во умереноста и балансот. Кога е дел од разновидна исхрана богата со зеленчук, овошје и протеини, тој не претставува проблем, но кога доминира во секојдневното мени, може да ја намали нутритивната рамнотежа.
