Со фокус насочен кон намалување на зависноста од кинеските ланци на снабдување, САД и Европската Унија денеска формализираат нов чекор во својата соработка во областа на критичните минерали. Во Вашингтон, на 24 април, се очекува да биде потпишан меморандум за разбирање што треба да отвори поширок пат за заедничко планирање и обезбедување на стратешки суровини.
Церемонијата, според најавите на Стејт департментот и преносите на Market Screener, ќе се одржи во присуство на државниот секретар на САД, Марко Рубио, и еврокомесарот за трговија Марош Шефчовиќ. Средбата доаѓа во период на засилена дипломатска и економска координација меѓу двете страни околу суровини кои се сметаат за клучни за енергетската транзиција и технолошката индустрија.
Во последните месеци Вашингтон сè поотворено ја нагласува потребата од диверзификација на изворите на ретки минерали, предупредувајќи на високата концентрација на производство и преработка во Кина. Во таа насока, американската страна инсистира на посилна улога на сојузниците во обезбедувањето стабилни и предвидливи синџири на снабдување, вклучително и преку нови ценовни механизми и стимулации за производителите надвор од кинеската доминација.
Идејата за координиран пристап доби на тежина по неодамнешните разговори меѓу Шефчовиќ и американскиот трговски претставник Џејмисон Грир, кои, според европски извори, биле оценети како „многу позитивни“. Во тие разговори биле отворени прашања поврзани со тарифите и заедничките стратегии за критични суровини.
Паралелно, во јавниот простор се појавија информации дека двете страни разгледуваат и поамбициозен модел на соработка, кој би вклучувал гарантирани минимални цени за одредени минерали — потег што би можел да ги зајакне производителите надвор од Кина и да ја стабилизира глобалната понуда.
Економските врски меѓу ЕУ и САД остануваат клучен столб на глобалната трговија, при што европскиот извоз кон американскиот пазар достигнува историски високи нивоа. Во тој контекст, новиот договор се гледа и како дел од пошироката стратегија за зацврстување на трансатлантското партнерство во услови на засилена геополитичка конкуренција и трговски тензии.
Иако фокусот е ставен на економијата и безбедноста на синџирите на снабдување, политичката позадина на односите меѓу Вашингтон и Брисел останува сложена, со периодични разлики во пристапите кон трговските и безбедносните прашања во поширокиот меѓународен контекст.
