Германија го менува својот безбедносен компас. До 2029 година, Берлин планира да троши околу 153 милијарди евра годишно за одбрана, што изнесува речиси 3,5% од БДП. Ова ќе биде најамбициозната воена експанзија од повторното обединување наваму, со буџет за 2026 година кој се очекува да достигне околу 127 милијарди долари. Фискалните олеснувања што ги користи Германија овозможуваат маневар кој малку европски земји можат да си го дозволат.
Во срцето на Европа, старите рамки се тресат. Деценискиот неформален договор меѓу Германија и Франција – Берлин како економски мотор, Париз како главна воена сила – полека исчезнува. Сега, Германија сака да ја усогласи економската моќ со воена тежина, додека Франција, со јавен долг над 110% од БДП, се наоѓа во ограничен маневарски простор. Францускиот европратеник Франсоа-Ксавиер Белами предупредува: „Германската решителност може да нè остави на маргините.“
Франција не е загрижена само на симболично ниво. Германија се приклучува на иницијативи како „Европскиот небесен штит“, купува американски Ф-35 и создава триење околу проектот за борбени авиони од шестата генерација (ФЦАС). За Париз, ФЦАС е повеќе од индустриски проект – тоа е стратешки столб на нуклеарното одвраќање и европските амбиции.
Берлин не само што троши, туку и вложува во домашната индустрија. До крајот на 2026 година, околу 83 милијарди евра ќе одат за нови воено-индустриски договори, а „листа на желби“ на Бундесверот надминува 377 милијарди евра. На ударниците се повеќе од 320 програми: тенкови, фрегати, дронови, сателити и радарски системи. Помалку од 10% од набавките ќе се извезуваат во САД – остатокот останува во Германија, засилувајќи ја земјата како европски центар на воената индустрија и растечки стратешки фактор.
Последиците за Европа се длабоки. Воено-гравитацискиот центар се поместува кон исток: Германија како индустриски мотор, Полска како конвенционален тешкаш на источниот фронт и Франција која сè повеќе се потпира на нуклеарната моќ за да го зачува својот влијание. Во Брисел, прашањето е дали ЕУ ќе успее да го канализира германскиот замав во заедничка стратегија или ќе се соочи со поголема фрагментација.
