Објавата на Белата куќа со пораката „Бог да ги благослови нашите војници. Бог да ја благослови Америка. И само што почнуваме“, проследена со визуелизација поврзан со слоганот „Make America Great Again“, предизвика бран шпекулации за можна ескалација на односите меѓу САД и Иран. Во контекст на зголемени регионални тензии, прашањето што се наметнува е: дали ова е најава за воена акција или дел од поширока стратегија на притисок?
Сигнал, но не и објава на војна.
Иако реториката е силна, засега нема официјална потврда за донесена одлука за воен удар. Ниту Пентагон ниту Конгресот не објавија конкретни директиви, а не се регистрирани ни јавни мерки што обично претходат на непосредна операција (масовни евакуации, формални предупредувања или објави за „непосредна закана“).
Што навистина комуницира пораката?
Во дипломатијата и безбедносните студии, ваквите пораки најчесто имаат одвраќачка и психолошка функција:
– сигнализираат подготвеност и решителност;
– ја мобилизираат домашната јавност и сојузниците;
– го зголемуваат притисокот за преговори врз противникот;
– оставаат впечаток дека „сите опции се на маса“ без да се премине црвената линија.
Контекстот е клучен
Пораката доаѓа во период кога:
– САД и сојузниците внимателно ги следат регионалните безбедносни случувања;
– постојат извештаи за воени сценарија и планови како дел од рутинско стратешко планирање;
– дипломатските канали остануваат отворени, но со построга реторика.
Во вакви околности, Вашингтон често користи калибрирана комуникација: доволно силна за да одврати, но недоволна за да предизвика неконтролирана ескалација.
Кога ризикот би станал реален?
