Реакциите од политичките партии од албанскиот политички блок не стивнуваат по посетата на министерот за одбрана Владо Мисајловски на касарната „Илинден“, каде што положи свежо цвеќе пред спомен-плочата на Баталјонот за специјални сили, посветена на загинатите припадници во настаните кај Вејце во 2001 година.
Посетата, која вообичаено би се сметала за чин на оддавање почит кон загинатите припадници на безбедносните сили, повторно ја отвори долгогодишната политичка и етничка полемика околу формулациите на спомен-обележјата и начинот на кој се опишуваат настаните од конфликтната 2001 година.
Лидерот на Алијансата за Албанците, Арбен Таравари, остро реагираше, оценувајќи дека употребата на терминот „албански терористи“ на спомен-плочата претставува навреда и дискриминација кон Албанците. Според него, ваквиот јазик не смее да стои во државна воена установа, особено не во мултиетничка држава каде што, како што истакнува, заедно служат припадници од различни заедници.
Таравари тврди дека не станува збор за приватен или симболичен простор, туку за официјална воена касарна, поради што бара итна промена на натписот. Тој предупреди дека ваквото формулирање претставува говор на омраза и побара од министерот за одбрана да се произнесе јавно, но и да преземе мерки во рамки на своите надлежности за корекција на текстот на обележјето.
Во својата реакција, Таравари дополнително нагласи дека борците на УЧК ги смета за луѓе кои се бореле за слобода, а не како што стои во формулацијата на спомен-плочата. Според него, таквиот јазик не само што ги повредува Албанците, туку и директно се коси со духот на Охридскиот рамковен договор.
Од друга страна, министерот Мисајловски преку објава на социјалните мрежи истакна дека посетата била чин на сеќавање и почит кон припадниците на армијата и полицијата кои го загубиле животот во одбрана на државата. Тој наведе дека нивната жртва останува трајно врежана во колективното сеќавање и дека нивната храброст претставува обврска за идните генерации да ја чуваат татковината.
Станува збор за четворица припадници на Армијата и четворица припадници на Министерството за внатрешни работи, кои загинаа на 28 април 2001 година кај месноста Вејце. Меѓу нив се Роберт Петковски, Игор Костески, Миле Јаневски, Бобан Трајковски, како и нивни колеги од полицијата, кои тој ден ги загубија животите во вооружениот конфликт.
Настанот повторно ја актуелизира чувствителната дебата за начинот на кој се толкуваат и се одбележуваат настаните од 2001 година, како и за границата меѓу сеќавањето на жртвите и политичките интерпретации на конфликтот.
