Купувачите често тешко можат само по изглед да проценат дали медот што го купиле е навистина чист и природен. Бојата, густината и кристализацијата значително се разликуваат од вид до вид, па не постои едноставен домашен тест со кој со сигурност може да се утврди неговата автентичност.
Еден од првите чекори при купувањето е внимателно да се прочита декларацијата. На неа треба јасно да биде наведено дека производот е мед, како и неговото потекло. Доколку во составот се наведуваат шеќерни, глукозни или други сирупи и засладувачи, тогаш не станува збор за чист мед.
<strong>Бојата не кажува дали медот е квалитетен</strong>
Природниот мед не мора да биде темен. Неговата боја може да се движи од речиси бела и светложолта, преку златна и килибарна, па сè до многу темни нијанси.
Разликите зависат од растението од кое пчелите го собирале нектарот. Багремовиот мед, на пример, најчесто е многу светол и може долго да остане течен, додека ливадскиот или шумскиот мед може да има значително потемна боја.
Затоа, само врз основа на бојата не може да се заклучи дали медот е природен.
<strong>Кристализираниот мед не значи дека е расипан</strong>
Кристализацијата е природен процес и кај голем број видови мед се појавува со текот на времето. На брзината со која медот кристализира влијаат неговиот состав, температурата и растението од кое потекнува.
Некои видови кристализираат за релативно кратко време, додека багремовиот мед може да остане течен значително подолго.
Оттука, кристалите сами по себе не се доказ дека медот е лажен, расипан или со лош квалитет.
<strong>Мирисот и вкусот можат да дадат важни насоки</strong>
Природниот мед најчесто има препознатлива арома и вкус кои зависат од неговото потекло. Багремовиот е поблаг и понежен, липовиот може да има поизразена арома, додека ливадскиот мед често има посложен и поинтензивен вкус.
Доколку производот има исклучително сладок вкус, но речиси никаква карактеристична арома, тоа може да биде причина за дополнително внимание. Сепак, ниту вкусот, ниту мирисот сами по себе не се доволни за сигурно утврдување на автентичноста.
<strong>Внимавајте на „домашните тестови“ од интернет</strong>
На социјалните мрежи често се споделуваат различни методи за проверка на медот – ставање во вода, на хартија, загревање или дури и палење.
Но, ваквите тестови не можат со сигурност да покажат дали медот е помешан со сируп. Начинот на кој медот се однесува во вода, на пример, може да зависи од неговата густина, температура и состав.
Исто така, однесувањето на медот при загревање не е доволно за да се утврди дали му е додаден шеќерен сируп.
Најсигурен пристап за потрошувачите е да купуваат од проверени производители и пчелари, да ја читаат декларацијата и да обрнат внимание на потеклото на производот.
Важно е да се запомни: природниот мед нема единствен изглед – различните видови можат значително да се разликуваат по боја, густина, арома и брзина на кристализација.
