На јапонскиот остров Хашима некогаш живееле илјадници луѓе, а секојдневието се одвивало меѓу станбени згради, училишта и рударски постројки. Денес таму нема постојани жители, а посетителите можат да пристапат само во организирани туристички групи.
Пресвртот се случил во 1974 година, кога бил затворен рудникот за јаглен — главниот извор на работа и причина за постоењето на островската населба. Во текот на истата година, островот бил целосно напуштен.
<strong>Населба изградена над подморски рудник</strong>
Хашима се наоѓа во близина на Нагасаки. Поради силуетата што наликува на воен брод, позната е и како Гунканџима, односно „Остров на воениот брод“.
Рударската заедница се развивала од крајот на 19 век, а компанијата „Мицубиши“ го проширувала ископувањето јаглен под морското дно.
Со растот на производството се зголемувал и бројот на работници и нивните семејства. Ограничениот простор наметнал изградба во височина, па островот добил густо распоредени повеќекатници.
Во 1959 година населението достигнало 5.267 жители. За потребите на заедницата имало водоснабдување, училишта, здравствени установи и кино.
<strong>Со затворањето на рудникот исчезнал и животот на островот</strong>
Преминот на Јапонија кон поголема употреба на нафта ја намалил важноста на јагленот. Кога рудникот престанал да работи во 1974 година, жителите останале без економската основа на своето секојдневие.
Семејствата се иселиле, а зградите и улиците останале изложени на морскиот воздух, силните ветрови и тајфуните. Со децении, некогашната населба постепено се претворала во напуштен комплекс.
<strong>Денес се посетува само со организиран обиколка</strong>
Туристички посети се дозволени од 2009 година, но движењето е ограничено поради нестабилноста на објектите.
Јапонската национална туристичка организација нагласува дека посетителите мора да доаѓаат во организирани групи. Островот не е простор за слободно истражување на напуштените згради.
Во 2015 година Хашима беше вклучена на Листата на светско наследство на УНЕСКО како дел од локалитетите поврзани со индустриската револуција во Јапонија во периодот Меиџи.
Денес островот сведочи колку брзо може да исчезне една заедница кога нејзиниот опстанок зависи од само една индустрија.
