Британската влада работи на нов план за постапување во случај на сериозна национална криза или воена закана, додека во земјата расте дебатата за подготвеноста на институциите и граѓаните за потенцијални вонредни ситуации.
Властите ги повикуваат граѓаните да бидат подготвени за можни сериозни нарушувања на секојдневниот живот и да имаат основни залихи, вклучително храна и вода.
Паралелно се ажурира и таканаречениот „War Book“ – клучниот владин документ што ги утврдува чекорите и одговорностите на државата во услови на војна или голема национална криза. Документот, според достапните информации, не бил целосно ревидиран со децении.
За безбедносната состојба предупреди и началникот на британскиот Генералштаб, Сер Ричард Најтон, кој оцени дека заканата од Русија го прави актуелниот период еден од најопасните во неговата 35-годишна воена кариера.
Експертите, сепак, предупредуваат дека евентуалната закана не мора да има форма на класична воена инвазија. Како можни сценарија се посочуваат сајбер-напади, нарушување на критичната инфраструктура и напади врз подводните комуникациски кабли.
Историчарката Маргарет Мекмилан за BBC оцени дека јавноста треба да биде свесна дека современите конфликти можат да влијаат врз секојдневниот живот и без директен воен напад врз територијата.
Пензионираниот британски генерал Сер Ричард Ширеф, пак, смета дека Русија со години користи различни форми на асиметрично дејствување против земјите од НАТО и предупредува дека Алијансата треба да биде подготвена за различни сценарија.
Во меѓувреме, дел од експертите укажуваат дека европските земји по завршувањето на Студената војна го намалиле фокусот на долгорочната цивилна и воена подготвеност.
Како пример за поинаков пристап често се посочуваат нордиските земји.
Финска, која дели долга граница со Русија, има задолжителен воен рок за мажите и голем број обучени резервисти, додека во земјата се спроведуваат и активности насочени кон подготвеност за различни кризни ситуации.
Шведска, пак, ја зајакнува цивилната заштита и системите за подготовка на населението, особено по нејзиното приклучување кон НАТО.
Во Велика Британија се води дебата и за потребата од дополнително зајакнување на резервниот состав и цивилната отпорност. Дел од поранешните воени претставници предлагаат разгледување на модели на воена обука и регрутација слични на оние што постојат во некои други европски земји.
Засега, британските мерки се фокусираат на подобрување на државните планови за реагирање и зголемување на подготвеноста на населението за можни прекини и нарушувања на нормалното функционирање на општеството.
