Вашингтон наводно му поставил рок од 48 часа на Техеран да достави прелиминарна рамка за продолжување на преговорите, потег што дипломатските извори го толкуваат како обид да се спречи понатамошна ескалација на тензиите на Блискиот Исток.
Според информациите што кружат во дипломатските кругови, САД бараат јасни насоки за идните разговори, особено околу нуклеарната програма на Иран, регионалната безбедност и активностите на проиранските групи. Рокот од 48 часа се смета за силен сигнал дека трпението на Вашингтон се намалува, но во исто време остава простор за дипломатско решение.
Воена позадина на дипломатскиот притисок
Овој потег доаѓа во момент кога САД го засилија военото присуство во источниот Медитеран и регионот на Персискиот Залив, со распоредување на носачи на авиони, борбени авиони и дополнителни одбранбени системи.
Аналитичарите сметаат дека комбинацијата од дипломатски рок и воено позиционирање претставува класична стратегија на „преговори под притисок“.
Иран, од друга страна, засега нема официјален одговор на наводниот ултиматум, но претходно најави дека нема да преговара под закани и дека секој воен потег ќе биде „одлучно возвратен“.
Што значи рокот од 48 часа?
Експертите нагласуваат дека вакви рокови најчесто се користат за:
забрзување на дипломатските процеси,
тестирање на подготвеноста за компромис,
испраќање сигнал до сојузниците и противниците.
Иако рокот звучи драматично, тоа не значи автоматски воена акција по неговото истекување. Напротив, ваквите ултиматуми често се дел од преговарачка тактика со цел да се избегне конфликт.
Ситуацијата се следи внимателно од Израел, земјите од Заливот и европските сојузници, кои стравуваат дека секоја погрешна проценка може да доведе до поширок судир. Во меѓувреме, глобалните пазари реагираат чувствително на секоја вест поврзана со Иран, особено поради можните последици врз цените на нафтата и безбедноста на поморските рути.
