Украина утре ја одбележува 40-годишнината од катастрофата во Чернобил, најтешката цивилна нуклеарна несреќа во историјата, во услови кога локацијата повторно се соочува со безбедносни ризици поврзани со војната.
На 26 април 1986 година, во 1:23 часот по полноќ, реакторот број четири во нуклеарната централа Чернобил, во тогашниот Советски Сојуз, излезе од контрола за време на тест за безбедност. Грешки во управувањето, во комбинација со сериозни конструкциски слабости на реакторот, доведоа до експлозија која ја разурна зградата и испрати огромен радиоактивен облак во атмосферата.
Пожарот во јадрото на реакторот траеше повеќе од десет дена, а за негово гаснење беа употребени големи количини песок, олово и други материјали фрлани од хеликоптери, со цел да се намали ширењето на радијацијата.
Во деновите по несреќата, радиоактивниот облак ги зафати големи делови од Украина, Белорусија и Русија, а потоа се прошири и низ Европа. Првите предупредувања дојдоа од Шведска, која на 28 април 1986 година регистрираше зголемена радијација, додека официјалното советско признание за несреќата следеше дури подоцна.
Податоците за жртвите и последиците и денес се предмет на различни процени. Додека некои меѓународни извештаи зборуваат за неколку илјади директни и идни смртни случаи, други организации проценуваат значително повисоки бројки, поврзувајќи ги долгорочните здравствени последици со стотици илјади погодени лица.
По катастрофата беше воспоставена зона на исклучување во радиус од околу 30 километри, која опфаќа напуштени населби и огромни површини земјиште. Меѓу најпогодените места е градот Припјат, кој тогаш броел околу 48.000 жители и денес останува целосно напуштен.
За да се ограничи радијацијата, врз уништениот реактор во 1986 година беше изграден брз заштитен бетонско-челичен „саркофаг“. Подоцна, во 2016–2017 година, беше поставена и нова метална заштитна конструкција позната како Ново безбедно затворање.
