Во револуционерно истражување, научници од израелскиот институт „Technion“ (הטכניון) открија нешто што го менува нашето разбирање за светлината и темнината. Иако Алберт Ајнштајн уште во 1905 година утврди дека ништо не може да патува побрзо од светлината, овој тим покажа дека „темнината“ или, поточно, апсолутното отсуство на фотони—може да се движи со суперасветлосни брзини, барем во теоретски рамки.
Клучот се крие во „нултите точки“ на светлосните бранови, темни оази во рамнотежата на светлината каде амплитудата паѓа на нула. Овие точки создаваат сложени структури, наречени оптички вртлози, кои се однесуваат како виорови во река, способни да го „прелетаат“ текот на самата светлина. Со современа ласерска технологија и суперпецизен микроскопски систем, тимот успеа да го следи нивното брзо забрзување, особено во моментите кога се појавуваат или исчезнуваат.
Експериментот користеше тенок слој од хексагонален бор нитрид, материјал кој ги претвора светлосните бранови во поларитонски бранови—својствена мешавина од светлина и материја. Во оваа форма, светлината забавува за околу сто пати, овозможувајќи им на „темните вртлози“ да се движат со суперлуминални брзини во безбедни лабораториски услови.
