Разговорот околу дигиталните средства конечно излегува од теоретските рамки и влегува во практичната сфера. Додека порано прашањето беше „дали криптовалутите треба да бидат дел од финансискиот систем“, новите дискусии се фокусираат на многу посуштинското прашање: како да се регулираат на начин што е применлив, идно ориентиран и безбедносно сигурен.
Истражувачкиот тим на Binance, врз основа на дебати за јавни политики одржани во Токио од Global Fintech Institute, идентификува три критични области што регулаторите мора да ги адресираат: оданочување, класификација и чување на средствата.
Едно од најострите прашања на маса беше оданочувањето. Во многу земји, крипто-добивките се обложуваат со повисоки и покомплексни стапки од традиционалните финансиски продукти. Според анализата, ваквиот пристап често има спротивен ефект: трговците и капиталот едноставно се префрлаат во јурисдикции со пооптимални услови, што ја ослабува домашната контрола. Една предложена мерка е воведување рамна даночна стапка и можност за намалување на идните добивки со претходни загуби, решение кое ја признава природната нестабилност на пазарот и охрабрува работа во регулирана средина.
Сè почесто се појавуваат нови видови дигитални средства: токени кои ја претставуваат вредноста на друго средство, мулти-блокчејн активи, токени со реална имотна поткрепа. Сегашните регулаторни рамки тешко се справуваат со оваа разновидност. Binance предлага систем на класификација базиран на економската функција на средството, а не само на неговата техничка структура. Таквиот пристап обезбедува поразбирливи и поусогласени правила за оданочување, објавување информации, чување и лиценцирање.
Во традиционалните финансии, ризикот е најчесто поврзан со кредитна изложеност или договорни односи. Кај крипто-средствата, ризикот е првенствено оперативен: безбедноста зависи од дизајнот на дигиталните паричници, внатрешните контроли, сајбер-безбедноста и начините на кои се одвојуваат и заштитуваат средствата на клиентите. Според анализа, регулацијата треба да се насочи кон овие механизми, наместо да се потпира на класични финансиски гаранции кои не се соодветни за дигиталниот свет.
