Проекциите на американското Биро за попис укажуваат на долгорочна трансформација на расната и етничката структура на САД, при што уделот на белото население континуирано се намалува и во наредните децении би можел да падне на ниво што до неодамна беше незамисливо.
Според овие податоци, во 1980 година околу четири петтини од жителите на САД биле белци (околу 80%). Денес тој удел е значително помал, а прогнозите покажуваат дека трендот ќе продолжи: до 2050 година се очекува да изнесува околу 47%, а до 2060 година да се спушти и до приближно 44%. Аналитичарите ова го поврзуваат со комбинација од фактори – миграциски движења, како меѓународни така и внатрешни, но и со долгорочно намалување на наталитетот кај дел од популацијата.
Промените не се рамномерно распределени, туку се особено видливи на ниво на поединечни сојузни држави. Уште во 2000 година само неколку држави, Калифорнија, Хаваи и Ново Мексико, имаа население со помалку од половина белци. Две децении подоцна на оваа листа се приклучија и Мериленд, Невада и Тексас, што покажува забрзување на трендот.
Проекциите за 2050 година предвидуваат дека дополнителни десет држави ќе влезат во категоријата каде белците повеќе нема да бидат мнозинство. Меѓу нив се и големи и демографски значајни држави како Њујорк, каде уделот би паднал на околу 46%, Њу Џерси со околу 37%, Флорида со 39%, Џорџија со 37% и Аризона со 43%. Во групата се споменуваат и Конектикат, Делавер, како и Илиноис, Оклахома и Вашингтон, каде се очекуваат вредности околу или нешто под 50%.
Погледот кон 2060 година оди уште подалеку: се предвидува дека во вкупно 24 држави белото население би можело да биде малцинство или да се движи на границата од мнозинство. Во оваа поширока група се вбројуваат и Алјаска (околу 50%), Масачусетс (46%), Род Ајленд (47%) и Вирџинија (47%), што укажува на речиси национално распространет демографски пресврт.
И покрај овие промени, некои држави и понатаму остануваат релативно хомогени. На пример, Западна Вирџинија во 2020 година имала околу 89% бело население, а се очекува до 2050 година тој удел само благо да се намали, на околу 86%, што ја задржува меѓу најмалку етнички разновидните делови на земјата.
