Еден од најзначајните христијански архипастири од раното христијанство, Свети Порфилиј, епископот на Газа, оставил длабока духовна трага со својата вера, истрајност и мисионерска посветеност.
Тој се родил во богато семејство во Солун. До својата 25-та година живеел удобен живот во родниот град, но одлучил да се откаже од световниот начин на живот и да се посвети на духовен подвиг. Го напуштил семејниот дом и заминал во Мисирската пустина, каде што под раководство на искусен духовник се замонашил и поминал пет години во строг монашки подвиг.
По тој период, заедно со својот соподвижник, монахот Марко, се упатил кон Светата Земја. Во близина на Ерусалим се повлекол во пештера каде што пет години живеел во молитва и подвиг. Во тој период сериозно се разболел и останал без сила во нозете, но тоа не го спречило да ги посетува богослужбите, а до храмот одел ползејќи на колена. Според црковното предание, една ноќ му се јавил самиот Христос во видение и чудесно го исцелил.
Подоцна Порфириј бил избран за епископ на Газа, должност што ја прифатил со тешко срце. Кога пристигнал во градот, таму имало само 280 христијани, додека мнозинството жители биле пагани и силно приврзани кон идолопоклонството.
Со трпение, силна вера и упорна духовна работа, тој започнал долга борба за ширење на христијанството. Во еден момент лично отпатувал во Constantinople за да побара поддршка од византискиот цар Аркадиј, и од познатиот патријарх Јован Златоуст. Со нивна помош биле затворени паганските храмови и урнати идолите.
На нивно место Порфириј изградил голема христијанска црква со триесет мермерни столбови, чија изградба ја помогнала и византиската царица Евдоксија.
По долгогодишни напори, молитви и страдања, архипастирот успеал да го види градот Газа речиси целосно преобратен во христијанството.
