Американско-иранските контакти за можен договор влегуваат во чувствителна фаза, при што дипломатски извори од Вашингтон тврдат дека е направен извесен исчекор, но предупредуваат дека исходот останува неизвесен.
Според информации објавени од Axios, претставници на САД и Иран во изминатите денови интензивно комуницирале преку посредници, обидувајќи се да ги намалат клучните разлики пред истекот на актуелното примирје на 21 април. Во процесот се вклучени повеќе држави, меѓу кои Пакистан, Египет и Турција.
Денеска во Техеран пристигнала висока пакистанска делегација предводена од Асим Мунир, што се смета за знак дека посредничките напори влегуваат во поинтензивна фаза. Сепак, дипломатски извори посочуваат дека и покрај напредокот, несогласувањата меѓу страните остануваат длабоки.
Американскиот тим, кој делува во име на претседателот Доналд Трамп, продолжил со серија телефонски разговори и размена на предлози. Во него се вклучени потпретседателот Џеј Ди Венс, како и блиските соработници Стив Виткоф и Џаред Кушнер.
Еден од американските функционери изјавил дека постои јасна волја за договор кај делови од иранското раководство, но клучниот предизвик е да се постигне консензус внатре во самата иранска власт. Паралелно, се разгледува можноста за нова директна средба меѓу делегациите во наредните денови, иако конкретен датум сè уште не е утврден.
Изјавите на Венс, дадени на настан во сојузната држава Џорџија, укажуваат на умерен оптимизам. Тој нагласил дека постои подготвеност за компромис, но и дека процесот е сложен и ќе бара дополнително време.
Во меѓувреме, економскиот притисок врз Иран се зголемува. Американските извори посочуваат дека поморските ограничувања значително го намалиле извозот на нафта, кој претходно достигнувал околу 1,5 милиони барели дневно. Аналитичарот Миад Малеки оценува дека ваквите мерки имаат потенцијал речиси целосно да го запрат извозот.
Посебно ранлива точка е Островот Харг, преку кој се одвива најголемиот дел од нафтената трговија на земјата. Според американски претставници, не е потребна директна воена акција за да се наруши функционирањето на оваа клучна инфраструктура – доволни се економски и логистички ограничувања.
