Врховниот лидер на Иран, ајатолах Али Хамнеи, наводно има подготвено таен план за бегство од Техеран доколку неговите безбедносни сили не успеат да ја задушат ширењето на националните протести, објави „Тајмс“ повикувајќи се на разузнавачки извори.
Според изворите, 86-годишниот лидер би заминал само со тесен круг на доверливи соработници и членови на семејството, вклучително и својот син и номиниран наследник, Моџтаба. „Планот Б е строго ограничен на најблискиот круг и семејството на Хамнеи“, вели изворот.
Бивши израелски разузнавачки официјалци наведуваат дека дестинацијата би била Москва. Хамнеи, кој долго време ја цени руската култура и има восхит кон Владимир Путин, би следел примерот на својот сојузник, сирискиот лидер Башар ал-Асад, кој минатиот декември избега во Русија пред да нападнат опозициските сили.
Тој планира да ја обезбеди својата егзилна иднина преку собирање средства, недвижнини во странство и готовина. Познато е дека Хамнеи контролира огромно богатство, проценето на 95 милијарди долари, делумно преку мрежата на полудржавни добротворни фондации Сетад, кои функционираат како финансиски прикриеници.
И најблиските соработници на Хамнеи, како секретарот на Врховниот совет за национална безбедност, Али Лариџани, имаат семејства кои веќе живеат во странство – во САД, Канада и Дубаи.
Протестите низ Иран се ескалираат во последната недела, зафаќајќи градови како Техеран и светиот град Ком. Демонстрантите ја критикуваат владата за насилното гаснење на немирите, кое вклучува употреба на боеви средства, солзавец и водни топови. Планот за бегство на Хамнеи би се активирал доколку почувствува дека неговите сили не ја почитуваат неговата команда.
Разузнавачките проценки го опишуваат Хамнеи како „параноичен, но прагматичен лидер“, кој внимателно ги штити своите лојалисти и клучните позиции. Последните извештаи велат дека тој е ослабен и физички и ментално, делумно како последица на дванаесетдневната војна со Израел минатата година. За време на конфликтот, Хамнеи се криел во бункер, што ја засили неговата „опсесија со преживување“.
„Од една страна, тој е идеолошки мотивиран, но од друга – тактички и прагматичен“, велат аналитичарите. „Гледа компромис на краток рок за да ја заштити долгорочната кауза.“
